Είθισται

Είθισται κάποιος που μπαίνει στην Blogόσφαιρα να παρουσιάζεται. 

Ποιος είναι, πως είναι, τι βάρος έχει, τι ύψος , και σε ανίατες περιπτώσεις, πόσο σημαντικός είναι, τι σπουδαίο έχει να πει και άλλα τέτοια χαριτωμένα.

Δεν δύναμαι όμως να αρχίσω τις προσοχές και τις κάμψεις. Όχι τόσο λόγω χαρακτήρα αλλά επειδή ουδέποτε αγάπησα την σωματική βία που δεν  έχει προέλθει από μια μικρή δυσπεψία επειδή κατανάλωσα 2 κιλά παϊδάκια.

Αυτό που χρειάζεται κανένας να μάθει για μένα φαντάζομαι ότι θα τα μάθει στην πορεία, αν δεν κλείσει αυτός ο χώρος, που δικαιωματικά και νόμιμα μου ανήκει πλέον, επειδή δεν είμαι και ψυχαναγκαστικός τύπος. Κοινώς... ανά πάσα στιγμή, βαριέμαι και απλώς πατάω ένα Mute στη "φωνή" μου.

Η αλήθεια πάντως είναι πως βαριέμαι εύκολα

Εντάξει, δεν έγινε και τίποτα... γιατί στην πραγματικότητα αυτή η "φωνή" δεν άνοιξε γιατί έχει να πει κάτι το καινούργιο

Η πρόθεση μου είναι όταν κάποιες λίγες φορές σχολιάζω κάποια άρθρα να μην είμαι "άγνωστος"

Ναι έχω ένα θέμα με αυτό. Μου θυμίζει κάτι σαν το "αγνώστου πατρός" και βρίσκομαι σε σύγχυση.

Είναι καλύτερα λοιπόν όταν απαντάω κάπου, να γνωρίζει κάποιος για μένα ότι είμαι η Μικρή και Αθώα, ένα Lamb fatale, που αγαπάει τον Van Gogh (για τους κολλητούς του σκέτο Vincent. Απλώς μην τον μπερδέψεις με τον 50 Cent)

Μη μου πεις ότι δεν σου φτάνουν αυτά για αρχή;